Zaterdag 2 december: derde duikdag

Ik ben deze morgen om zes uur opgestaan, en ben iets meer dan tien kilometer gaan lopen. Op straat. Ik heb mijn stoute schoenen aangetrokken met het idee dat ik in een wijde boog om elke hond zou lopen die ik tegenkwam. Dat heb ik dan ook gedaan, en indien ze te dicht waren, heb ik gewoon gewandeld. Aangezien de honden de mensen hier niet bijten die wandelen, veronderstel ik dat ik gewoon ben gebeten omdat de hond zich wilde verdedigen omdat ik langs hem liep. Met mijn been gaat het prima, met mijn buik redelijk. Ik neem consequent de Antinal en Buscopan, en had uiteindelijk meer last van krampen dan van de pijn in mijn wonde. Die geneest blijkbaar redelijk snel, en voorlopig geen tekenen van infectie rond de wonde. Ik ben blij dat ik de medicatie niet neem die ik gekregen heb.

Opnieuw langs veel gebouwen gelopen die ofwel volledig vervallen zijn (en leegstaan) ofwel in de stijgers staan. Misschien voor onbepaalde tijd. Het zit namelijk zo; geld zet je hier niet op de bank, maar steek je in vastgoed omdat dat zijn waarde niet verliest.
Men heeft op een bepaald moment een wet ingevoerd dat er geen resorts of gelijk welk ander gebouw mag gebouwd worden om Pinder dan een bepaalde afstand van het strand. Daarom staan er half afgewerkte gebouwen tegen het strand, maar omdat er geen vergunning is afgeleverd, staan die gebouwen er nog steeds.
Bepaalde resorts bouwen ver genoeg van het strand, en bouwen dan een brug over de straat zodat de hotelgasten naar het privé strand kunnen. ​

Het is niet enkel in het hotel dat de kerstsfeer toeslaat, ook voor andere hotels werkt men aan de ultieme eindejaarsversiering. 

Op bepaalde plaatsen zit de straat zo dicht bij het strand dat ik me afvraag of je rustig in de zon kan bakken terwijl het verkeerd voorbijraast en toetert.

Na een verfrissende douche in het hotel ben ik kort gaan ontbijten. Ik heb op een tafel een omgekeerd glas wijn zien staan en heb dat gebruikt om fruitsap in te doen.
Op een gegeven moment wilde iemand van de bediening mijn glas afnemen, maar ik wilde dat uiteraard niet. Ik wil niet de ganse dag uit kartonnen bekertjes drinken. Door mijn protest stonden meteen zes gasten rond mij... maar de aanhouder wint. Ik heb het glas niet terug gepakt. 
Uiteindelijk is iemand mij aan tafel een kleiner wijnglas komen brengen, omdat het glas dat ik had genomen bij de tafel hoort waar de baas gaat ontbijten. Ik kreeg de uitleg dat dat een waterglas was, en dat ik moest drinken uit het kleinere wijnglas. Onbegrijpelijk. 
Ik heb daarna aan de receptie naar de dokter van dienst gebeld en die vertelde me dat dit het ok was om de medicatie enkel te nemen indien dit nodig was. Deze avond ga ik om mijn booster vaccin.
​Tegen 8u15 was ik op de boot en daarna zijn we vertrokken naar de eerste duikplaats, een oorlogswrak 'The Wreck of El Minya' dat op 30 meter diepte ligt. Het is een mijnenveger die in 1969 is gebombardeerd door een vliegtuig. Het schip ligt op zijn zij en bevat bovenaan het gat waar de bominslag is. Het was een prachtige duik. We hebben met een aantal mensen in de verte een grote zwarte rog gezien. Waarschijnlijk groter dan twee meter.

Op slechts twee minuten duikafstand lag een gezonken vissersboot, en die zijn we ook gaan bekijken. Twee wrakken in één duik, gewoon fantastisch!!
Ik heb samen gedoken met Dirk. Voor de eerste keer had ik twee minuten deco op 3 meter.
We hebben in totaal ongeveer 40 minuten gedoken.

Daarna zijn we naar het Marsa Abu Galawa Reef gevaren waar de lunch werd geserveerd. Ik wilde niet eten, omdat ik dacht dat we kort erna in het water zouden gaan.
Maar we zijn toch nog iets verder gevaren naar het Sakwa Abu Galawa Reef. Ook hier weer een prachtige duik, deze keer met Laure. Ongeveer 67 minuten gedoken naar een maximale diepe van 27 meter. Opnieuw een blauw gespikkelde rog gezien, en deze van zeer dichtbij kunnen filmen en fotograferen. We hebben ook pijlinktvissen gezien die in formatie zwommen, het waren net straaljagers.

Na de duik was het terug een uur varen naar het hotel. Ik ben met Emelie een hoodie gaan ophalen die speciaal voor ons is geborduurd zoals we het wilden.
Erna zijn we terug naar de boot gegaan, en hebben we een 'nachtduik' gedaan. Tergen 17u30 is het hier donker, dus tegen 18 uur zaten we in het water.
Afgezien wan enkele prachtige dingen die we hebben gezin, zoals witte murenen, andere waterslangen, diadeem zee-egels, een prachtige octopus. slakken, en een mega grote keizersklauw, een soort krab.
Behalve het mooie marine leven, zijn we onder water massa's afval tegengekomen. Verschrikkelijk om dat te zien. Teveel om op te noemen, en echt mega mega triestig. Morgen na de laatste duik met deze boot, gaan we een pruimduik doen, maar daarover morgen meer!

Na deze prachtige duik heb ik een aperitiefje gedronken, ben ik gaan douchen en tegen 19 ur ben ik gaan lunchen.
Om 20u30 heeft Ahmed me naar het ziekenhuis gebracht voort mijn vaccin. Deze keer hebben we bijna niet moeten wachten aan het onthaal, maar wel in de ruimte waar ion ben gevaccineerd. Er stond een wachtrij, en alles verliep veel chaotischer dan mijn bezoek de eerste keer.
Deze keer had ik meer tijd om de ruimte in me op te nemen. De muren van de gang waren van marmer, maar zag er afgeleefd uit. Alsook de deur, waar het slot al lang van stuk is. De deurstijlen hadden los plakwerk, en de stenen plinten waren op veel plaatsen afgebroken. De muren waren smerig, en de op hoeken was ook plakwerk afgebroken. Op het plafond zaten op bepaalde plaatsen vlekken, misschien wel van bloed...
Ahmed probeerde wat aan te dringen, en an een tijdje kwam en verpleegster naar me toe. Ze keek in een gigantisch boek, het archief,  en wilde me nadien vaccineren zonder mijn arm te ontsmetten. Onbegrijpelijk.
De rit door de stad was tof. Overal mensen langs de weg. Het was vééél drukker dan afgelopen woensdag. Het deed me denken aan de zee, 's nachts is het ook een slagveld onder water en, komen bepaalde diersoorten tot leven de je overdag niet ziet.

Na afloop ben ik terug gegaan naar het hotel waar er karaoke was. Na een duetje met Tom ' Paradise by the dashboard light' ben ik met een paar buddy pootje gaan baden aan het strand met een slaapmutsje. Held van de avond is Xavier die in de zee is gedoken. Meteen stonden er drie security mensen bij ons. Van de plons zijn er jammer genoeg geen foto's.